© Circuit Zandvoort
Circuit Zandvoort Track Insights 5 – Slotemakerbocht

Na de snelle Hunserug wordt de Zandvoortse “duinenrollercoaster” nóg spannender. Het traject vervolgt zich op hoge snelheid richting de Slotemakerbocht. Op diverse locaties zijn hier veiligheidsvoorzieningen aangepast, maar het uitdagende en unieke karakter van Slotemakerbocht blijft ongewijzigd.

© Archief Circuit Zandvoort

▲ Sinds het openingsjaar in 1948, is de bocht deel van het circuit. De bocht kreeg de huidige naam na 1979, toen autosportspecialist Rob Slotemaker op deze locatie dodelijk verongelukte tijdens een toerwagenrace. De bocht stond sinds de eerste jaren al bekend als imponerend. Hoewel de coureurs met een erg hoge snelheid op de Slotemakerbocht kwamen af rijden, lag de voornaamste focus van de coureurs op het laatste deel van de bocht. Immers ging men daar op een bijna ‘blind’ gedeelte van het circuit richting het beroemde Scheivlak. Houten palen en gaas vormden in 1954 de scheiding tussen circuittraject en publiekslocaties. In de periode van 1990 tot 1999 werd er niet geracet op dit deel. Toen ging het circuit na de Hunserug rechtsaf richting de voormalige Club’s Corner, onderdeel van het Interim-circuit.

 

▼ Anno 2020 is de uitdagende en glooiende vorm van de Slotemakerbocht nog steeds goed te zien. De chicane uit 1999 aan de rechterzijde is behouden, voor bijvoorbeeld motortrainingen en rijvaardigheidsactviteiten. Aan de rechterzijde is een nieuwe baanpost geplaatst, conform de FIA-richtlijnen. Tot slot is bij de chicane het grootste deel van de grindbak vervangen door gras en het laatste stuk is geasfalteerd, zodat kleine foutjes bij hoge snelheden op veilige wijze opgevangen kunnen worden. Het gedeelte richting het Scheivlak blijft zijn spannende en uitdagende kenmerken behouden.

Essay Produkties

Op naar de volgende Track Insights!

© Circuit Zandvoort
Contact