Terug naar overzicht

Bijzondere coureur: Dirk Schulz

Rob's Report

75-jarige Dirk Schulz denkt niet aan stoppen

Als herboren na elke race

Tekst: Rob Spierenburg
Foto's: Chris Schotanus, Essay Produkties

Elk jaar opnieuw vindt voor raceveteraan Dirk Schulz het meest spannende moment ver buiten de circuits plaats. Het is in de spreekkamer van zijn vaste sportarts waar de inmiddels 75 jaar oude Duitse Nederlander zijn hart vasthoudt. Is zijn lichamelijke conditie goed genoeg om er nóg maar eens een jaar ‘rijden op de limit’ aan vast te plakken?

Hoe groot de kick ook is die Schulz tijdens elke race opnieuw ervaart; de strenge diagnose van zijn arts is bindend. ,,Ik ga naar een uitstekende dokter die er niet omheen draait. Vergelijk het met een zeer strenge APK-keuring.’’ Geen beunhaas dus die een versleten autootje ongezien de weg weer opstuurt. ,,Als mijn arts zegt dat ik moet stoppen, dan stop ik.’’


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties

Binnenkort wordt een nieuw vonnis geveld. Maar eerst moet de racenestor herstellen van een heel vervelende kwetsuur. Tijdens de recente Nieuwjaarsrace brak Dirk Schulz de duim van zijn linkerhand. Een tragere voorganger interpreteerde de blauwe vlag verkeerd of zag het gewapper in het geheel over het hoofd. Hoe dan ook, vlak voor de Hans Ernst bocht stuurde de gepasseerde BMW ineens uit en raakte de Porsche van Schulz hard op het linker voorwiel.

Het stuur sloeg uit zijn handen. De ranke spaak mepte de duim van Schulz aan diggelen. ,,Ik heb zelden zo’n pijn gehad’’, herinnert de coureur zich de klap. De senior stuurde de auto naar binnen. Autocoureur/vastgoedhandelaar David Hart stond in dezelfde garage te kijken naar de verrichtingen van zijn zoon Olivier. Hart bood aan de plek van Dirk in te nemen om de race met Dirks zoon Jan Marc te kunnen voltooien. Harts’ padvindersdaad duurde iets meer dan een rondje. Met een kapotgereden aandrijfas kwam de Porsche stomend, rokend en rochelend binnen om niet meer te vertrekken.



Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties

 

Ondanks zijn gezegende leeftijd is Dirk Schulz pas aan zijn zestiende seizoen bezig. Al vanaf zijn jongste jeugd is hij autosportfanaat. Maar pas op zijn zestigste kon hij antwoord geven op de vraag ‘wie gaat dat betalen?’ Hijzelf dus. Een leven lang hard werken in de fruitsector stelt hem in staat jaarlijks het één en ander stuk te gooien. Over bedragen rept Schulz niet, maar aan zijn ogen is te zien dat het familiekapitaal sinds 2001 aan enige verdamping onderhevig is.

 

De beslissing om daadwerkelijk de stap richting de autosport te maken, nam Schulz op een verenigingsdag van de Porsche Club Holland op het circuit van Folembray in het noorden van Frankrijk. De paar rondjes die hij op de baan in actie mocht komen, waren hem veel te weinig. Hij had zijn besluit genomen en meldde zich korte tijd later bij Michael Bleekemolen. Tien zondagen later had Dirk zijn licentie en maakte zijn jeugddroom waar.

Van de groep leerlingen die Bleekemolen onder handen nam, was Dirk Schulz vanzelfsprekend de oudste. ,,Toch scheelde Cor van Valen en ik maar één jaar’’, zegt Schulz over zijn destijds 59 jaar oude medecursist. ,,Cor is vier jaar geleden gestopt. Hij werd op het circuit van Zolder tijdens de start van achteren keihard aangereden. Hij kwam er zonder kleerscheuren vanaf. Helaas was het de eerste keer dat zijn vrouw kwam kijken. Die vond het direct welletjes.’’


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties

Frau Heidi Schulz steekt anders in elkaar. Zij gunt haar man Dirk elke meter op het asfalt. Sterker nog; nagenoeg elke race is zij langs de baan te vinden. Een enkele hangpartij in een muur of een serieuze flirt met een bandenstapel brachten haar niet aan het twijfelen. Sterker nog. Ze hoopt dat de duim van manlief gauw is genezen, zodat hij zich weer op zijn passie kan storten.

De pechvogel kan niet wachten. De duimbreuk beroofde hem van de nodige mooie evenementen. Zo mistte hij op 5 maart de Final four. Dubbel zuur aangezien hij op de vrijdagse trainingsdag zijn 75ste verjaardag wilde vieren. ,,Ik ben op die vierde maart maar naar ons huis in Hamburg gegaan om daar met heel veel vrienden feest te vieren.’’


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties

De 24 uur van Silverstone die hij onder anderen met Cor Euser zou rijden ging aan zijn neus voorbij. De Porsche Days op Spa Francorchamps (30 april en 1 mei) heeft Dirk Schulz allerminst uit zijn hoofd gezet. ,,Ik ga er mee mijn twee Porsches heen (een 996 uit 2000 en een 997 uit 2006) om er gasten te gaan rondrijden. Voor mij wordt het vooral oefenen. Kijken of ik mijn duim weer naar behoren kan gebruiken.’’

Eenmaal bevrijd van het euvel gaat Dirk Schulz weer los. Een hele rits races staat op zijn verlanglijstje. In de meeste gevallen vormt hij met zoon Jan Marc een team. Van onderlinge rivaliteit is geen sprake. Toch houdt senior de prestaties van junior goed in de gaten. ,,Een paar jaar geleden was hij seconden sneller dan ik. Hij trouwde. Twee kinderen. Ineens was ik weer sneller. Puur het gevolg van voorzichtiger gaan rijden als je een gezin hebt. Nu is hij weer sneller. Omdat ik trager ben geworden.’’


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties

Ook ietsje langzamer geniet de krasse knar van de kick die elke wedstrijd oplevert. ,,Het geeft mij zoveel plezier. Op het nippertje rijden. Je grens vinden. Na elke race voel ik mij als herboren. Dat is de grootste reden dat ik dit doe. Dat het mij kapitalen kost? Een kick kost nu eenmaal geld. Daarbij ga ik niet op wereldcruises en ik gok niet.’’

Het echtpaar Schulz pendelt al vele jaren tussen hun woonplaatsen Den Haag en Hamburg. Als Dirk zijn onderneming in Rotterdam voor de volle 100 procent heeft overgedragen aan zijn opvolgers, keert hij definitief terug naar zijn geboorteland Duitsland. Of hij tegen die tijd nog altijd actief is in de autosport? Dat weet alleen een integere sportarts in Den Haag.


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties

Sponsors