Terug naar overzicht

Terugblik op...de Historic Grand Prix

Rob's Report

Onvoorwaardelijke liefde voor het oude automobiel

Het mooie van de Historic Grand Prix op Zandvoort is dat het niet gaat over geld. Als het woord ‘vermogen’ valt, heeft dat uitsluitend betrekking op de prestaties van de antieke pareltjes. Hoewel menig meegebrachte bolide op leeftijd kapitalen vertegenwoordigt, ontlenen hun eigenaren er geen status aan. De Historic Grand Prix gaat over onvoorwaardelijke liefde voor snelle oude creaties op vier wielen. En op twee, niet te vergeten.


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties


Want ook de veelal oudere mannen die op het parkeerpark achter de hoofdtribune hun kampement hebben opgeslagen, koesteren stuk voor stuk hun ranke 50 cc Kreidlertje. Of de iets bredere Maico of Suzuki met een iets minder bescheiden 125 cc krachtbron. Dat de heren (dames telt het veld niet) zijn aangewezen op een plek ver weg van de overvolle paddocks heeft zo zijn voordelen.


De lange stroken asfalt langs de geparkeerde auto’s zijn uitstekend geschikt om de soms onwillige motorfietsen een laatste kans te geven om aan te slaan. Dan rent een zeventiger naast zijn ranke fietsje, springt als een amazone op het zadel en hoopt er het beste van. Na een blauwe plof klinkt dan eindelijk het vermaarde ‘reng-deng-deng’ en weet de coureur dat hij deze middag toch nog in actie komt.


Foto: Henri van Gelder


Het geluid dat uit zijn Kreidler komt is iets uit een ver verleden. Op straat maakten de brommers lang geleden plaats voor de hippe scooter. Op de circuits verstomde het geluid in 1983 toen er een streep werd gezet door de 50cc-klasse. Verreweg de meeste van de zestig deelnemers (uit binnen- en buitenland) aan de twee races van de Classic Motorcycles maakten ooit deel uit van het veld dat jaren geleden knokte om de prijzen.


Mannen als Jan Smit en Aalt Toersen. Tweevoudig wereldkampioen Smit ontbreekt vanwege een blaasontsteking. Zijn Kreidlertje krijgt hij altijd aan de praat; zichzelf nu even niet. Toersen is er wel. De inmiddels 70 jaar oude rijder eindigde in 1969 en 1970 (50cc) op een tweede plek in het WK. Hij won zes Grand Prix. Je kunt wel zeggen dat hij het circuit van Zandvoort kent want hij kwam er 51 jaar geleden al in actie.


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties


Toersen typeert de groep motorcoureurs die (‘uitsluitend op uitnodiging’ ) op vele Europese banen zo’n twaalf weekeinden per jaar tekeer trekken, als ‘zéér sociaal’. ,,In tegenstelling tot vroeger. In mijn topjaren hield ik de verbeteringen voor me. Natuurlijk paste je ervoor om de concurrentie wijzer te maken.’’  Toersen rijdt op een Kreidler uit 1968. Dezelfde fiets waarop hij ruim 45 jaar geleden furore maakte.


,,Er is bijna niets meer te koop, dus ritselen wij alles bij elkaar. Gelukkig produceert Bridgestone nog banden voor de 50 cc-tjes. De meeste onderdelen maken wij zelf. We doen ons best om niet te veel te vallen, want dan slijt het spul hard. Al is het materiaal degelijk waardoor er niet heel veel kapot gaat.’’

 


Foto: Henri van Gelder


Een meeluisterende collega-coureur breekt in. ,,Niet veel kapot? Waarom heb je dan een schuur vol met reserveonderdelen?’’ Dan maakt Toersen een einde aan het gesprek. De reden is simpel. ,,We gaan met z’n allen effe een stukkie rijden.’’
Terwijl de motorrijders zich op de baan melden, zit het evenement er voor de deelnemers, het publiek én de verkopers van allerlei moois en lekkers bijna op. Ook de man die vanuit zijn piepkleine kraampje paraplu’s en gehoorbeschermers verkocht, is aan het inpakken.


‘Waterdicht’ prees de handelaar zijn regenschermen aan. De term ‘geluiddicht’ in verband met zijn voorraad knalrode oorkleppen had hij achterwege gelaten. Hoogstwaarschijnlijk had de ondernemer achterin zijn bestelbusje nog een lading zonnebrand factor 30 verstopt zitten. Voor als het weer drastisch zou verbeteren. Het bleef regenachtig.


Een eindje verderop maakt een grote groep Engelsen en Schotten zich langzaam klaar voor de terugreis. De meesten hebben hun vooroorlogse racewagens al op de trailer geladen om koers te zetten naar Hoek van Holland waar de ferry naar Engeland wacht. Een enkeling aanvaardt de terugreis in dezelfde antieke wagen waarmee hij op zaterdag- en zondagochtend vroeg racete. Hun vertrouwen in de stalen makkers kent letterlijk geen grenzen.


Voorzitter Duncan Wiltshire van de Motor Racing Legends spreekt na een afsluitende gezamenlijke maaltijd de groep deelnemers nog even toe. Tegenover de rij campingtafels waarop de maaltijd werd geserveerd pronken de nog niet ingeladen oude juwelen die op zondagochtend negen uur voor de tweede maal tijdens de vijfde Historic Grand Prix in actie kwamen.
Achter de Motor Racing Legends gaan vier raceseries schuil die alle worden georganiseerd door Wiltshire. De ‘Pre-War Sports Car Series’ maakt voor het eerst onderdeel uit van de Historic Grand Prix op Zandvoort. ,,Natuurlijk willen we volgend jaar terugkomen’’, zegt Wiltshire. ,,Al zou het mooi zijn als dan een aantal Nederlanders zich met hun klassieke auto’s bij ons aansluit.’’


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties


Een andere aanpassing betreft de starttijd. De Bentley’s, de Frazer Nash, de Alvis en de  als een reuzentorpedo ogende Hotchkiss dienden zich op zaterdag en zondag al om negen uur ’s morgens te melden voor hun manche. ,,Veel te vroeg’’, vindt Wiltshire. ,,Veel van ons maakten onderdeel uit van de parade. Een fantastische ervaring met het vele publiek. We hebben er lang van nagenoten. Tja, dan is negen uur wel érg vroeg.’’


Foto: Chris Schotanus, Essay Produkties


Desondanks stonden de coureurs ook op zondagochtend kakelvers aan de start. Hoe kan het anders met uitsluitend Engelsen en Schotten achter het stuur. Stuk voor stuk aimabele mannen. Maar ze zouden een biertje of een glas whisky moeten lusten.
 

Sponsors